Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013




Γεννήθηκα σε κατασπαραγμένα από μίσος κορμιά
μέσα σε μια λίμνη από μαύρο αίμα
Ξύπνησα από βαθύ λίθαργο με το πρώτο ξέσπασμα οργής
Έχω για συντροφιά τις άμορφες σκιες των νοσηρών σου σκέψεων
Ζω στο σκοτάδι σου , μακρυά από τα χρώματα , από τους ήχους!
Ίσως και να μαι αδύναμη ακόμα
Μην με υποτιμάς όμως ... Υπάρχω!


Και είμαι ότι πιο αγνό κουβαλάς
....

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013


Ναι λοιπόν εσείς οι καλοί μαθητές , τα καλά παιδιά!
εσείς με τα ακριβοπληρωμένα και ωραία ρούχα, προσεγμένοι, όμορφοι,
με την άριστη διαγωγή!
Ουδείς παραφερθεί , ουδείς αμαρτήσει!
όλοι εδώ ! στρατιωτάκια της ηθικής!
όλοι τώρα! Άμορφα είδωλα τρώγονται στο βωμό της
κοινωνικής καταξίωσης!
σχολείο , πανεπιστήμιο , δουλειά , οικογένεια!
συγχαρητήρια πήρες τα εύσημα της «καλής ζωής»
πετάς και ένα τσιτάτο πως τίποτα δε σου χαρίστηκε
αναδεικνύοντας την ατομικότητα σου από το σύνολο για άλλη μια φορά!
Κέρδισες!!!
το στοίχημα της ανθρωπιάς , της αλληλεγγύης δεν παίζει πια!
πήρε χαμηλή απόδοση στο προ-πο!
στο παιχνίδι της ατομικότητας , δεν υπάρχει χώρος για ρομαντισμούς!
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΟΥ!!
ΑΥΤΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΟΥ!

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Στα μικρά κλουβιά μας




Στο χωροχρόνο εγκλωβισμένοι,
μαριονέτες κάποιου…
Μέσα στο κλουβί πολυτελείας μας αναπολούμε στιγμές ελευθερίας
που ίσως και ποτέ να μην βιώσαμε…
Νοσταλγικές εικόνες , όμορφα πλασμένες
τέλεια παραμορφωμένες ,
Αναζωπυρώνουν κάθε κρυφό μας πόθο!
Μα νιώθεις σκουριασμένος,
Τα λουριά σου σε σφίγγουν πολύ …
Που καιρός για όνειρα?
Το κλουβί σου από χρυσές κλωστές κομμένο και ραμμένο
το σιχαίνεσαι ώρες ώρες
Μα άλλες ώρες το αγαπάς , σε ανακουφίζει
από ευθύνες και φόβους
από τις μικρές σου ενοχές που στοιχειώνουν τα βράδια σου!
ανόητες σκέψεις , δεν είσαι πια παιδί
τέρμα τα οράματα !
Που καιρός για όνειρα?
Που καιρός για αθώα χαμόγελα?
Και αν νιώσεις ποτέ την ανάγκη να σκεφτείς
Εδώ είμαι εγώ , να σε κοιμίσω
Με μια ιστορία , ένα παραμυθάκι βγαλμένο
από την πραγματικότητα , τέλεια εφαρμοσμένο στο κλουβάκι σου!
μην σκέφτεσαι μη
Ο χρόνος είναι χρήμα
το χρήμα κοινωνική αξίωση
και συ ο ανώτερος με τις χρυσές σου κλωστές!
καλά δεν είσαι? Ε?
Έλα βγάλε τα μικρά σου κουκλάκια τώρα , παίξε μαζί τους!
Παίξε σαν τα μικρά παιδιά , τι και αν αρνείσαι αυτή σου τη φύση!
Παίξε γιατί όλα είναι ένα παιχνίδι!
Ένα παιχνίδι ατομικό …
ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ  άνθρωπε… Πότε θα αλλάξεις?

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

ο πολιτισμός των φυλακών



Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ!

Και είναι και αυτές οι φυλακές που σε τρελαίνουν!
Οι 4 τοίχοι του απομονωμένου σπιτιού σου,
τα νοσοκομεία, τα σχολεία,τα εργοστάσια,τα μπαρ… οι πόλεις!
Εγκλωβισμένος στο πονηρό παιχνίδι μιας βρώμικης κουλτούρας
Ο στυγνός φόνος της ατομικότητας μέσα σε ένα περιβάλλον αντιφατικής μοναξιάς
Αλήθεια , ποιος να το περίμενε;
τέσσερις τοίχοι… τίποτα παραπάνω !
"Ελεύθερα" δέσμιοι μαθαίνουμε να υπάρχουμε σε αυτούς!
Μαθαίνουμε να συμβιώνουμε με τη λυσσαλέα επίθεση των σκέψεων
των φράσεων, των πράξεων!
ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΓΡΗΓΟΡΑ!
Ας παίξουμε να βάλουμε τέλος στη τρέλα αυτή
Την τρέλα του συμβιβασμού, της καταπίεσης , των απρόσωπων σχέσεων και λέξεων
Όλοι τώρα στους δρόμους να κάνουμε τη ζωή μουσική δίχως τέλος!
Δεν έμαθα να αγαπώ ,ούτε να γελάω
Πάμε…
Στο άκουσμα της μουσικής , εμείς οι καλύτεροι χορευτές με τις σταγόνες της βροχής
Θα αγαπάμε , θα γελάμε
Επιτέλους αληθινοί!
Μόνο φωτιά μη ξεχάσεις να πάρεις
Ήρθε η ώρα να ζωγραφίσουμε τους δρόμους με τη γλυκιά ζέστη
και το δυναμικό φως!
Είναι τώρα η ώρα να εξαπλώσουμε χαρμόσυνα μηνύματα ελευθερίας!

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

το θηλυκό σας



                            ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ ΣΑΣ

Αποφάσισα να γίνω και  ‘γω το θηλυκό που μου λέγατε , το θηλυκό που ΕΣΕΙΣ ορίζετε !Ναι το πήρα απόφαση λοιπόν γιατί το είδωλο μου στο καθρέφτη έδειχνε πανέμορφο με λίγο μεικ απ , λίγο αιλάινερ , λίγο ρουζ … τα πόδια μου τόσο όμορφα , τόσο πορσελάνινα , ξυρισμένα και φορεμένα σε μια ενυδατική κρέμα που μοσχοβολάει …. Αποφάσισα να βάλω τα πιο σέξι εσώρουχα για να προκαλώ  το ανδρικό πλήθος όταν με ξεγυμνώνει , να δείχνω ακόμα πιο θηλυκή  ! Αποφάσισα να σακατέψω κάθε μου ατέλεια έτσι όπως εσείς την ορίζετε για να πλησιάσω το «τέλειο» σας! Αποφάσισα να ξεκινήσω δίαιτα , να γίνω κοκαλιάρα για να σας αρέσω , σαν τα μοντέλα στην τιβί , να φοράω το μαγιό μου και να σας προκαλώ , να σας κάνω να με θαυμάζετε , να θέλετε όλοι να με «πηδήξετε»! Και στο σκελετωμένο σώμα μου θα βάλω ότι πιο «ωραίο» υπάρχει , για να με λέτε κυρία, να με λέτε ερωτεύσιμη , να με λέτε γλυκιά ! Θα βάζω στο πρόσωπο μου χρώματα , χρώματα που θα με κάνουν πότε  προκλητική , πότε δυναμική ,πότε γλυκιά μα πάνω από όλα ΩΡΑΙΑ , χρώματα που θα γεμίζουν την άχρωμη ζωή μου στο βλέμμα σας ! Θα κάνω το σώμα μου δικό σας … ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ … έτσι όπως το επιθυμείτε , έτσι όπως σας αρέσει αυτός ο καθρέφτης ! Αχ αυτός ο καθρέφτης … με παρουσιάζει τέλεια, αψεγάδιαστη … μου προσφέρει απλόχερα μικρές στιγμές ευτυχίας ! ο τέλειος εραστής … μου θυμίζει πάντα πόσο όμορφη είμαι , με κολακεύει συνεχώς !

Δεν φτάνει μόνο αυτό όμως … Θα αλλάξω και τη συμπεριφορά μου για να ταιριάζει γάντι με αυτό το πολυπόθητο είδωλο ! Θα γίνω ναζιάρα , θα το παίζω και λίγο χαζούλα για να τραβάω τη προσοχή σας και να τονώνω τον ανδρισμό σας  ! Θα σας ρίχνω βλέμματα πονηρά που μάλλον θα σας φέρνουν εικόνες στο μυαλό ! εικόνες από την τελευταία τσόντα που είδατε , από το τελευταίο μάθημα που πήρατε !Μετά θα υψώσω τοίχους ! Τοίχους που θα οριοθετούν τη συμπεριφορά μου για να μη μοιάζω με σας , με ΣΑΣ τους ανθρώπους! Θα βάλω τα «όχι» και τα «μη» στη ζωή μου για να φαίνομαι ακόμα πιο ψεύτικη , πιο ελκυστική ! Γιατί για σας το ψεύτικο είναι το ελκυστικό , τα ψεύτικα χρώματα , τα ψεύτικα σώματα , τα ψεύτικα νάζια , τα ψεύτικα βλέμματα, ο ψεύτικος έρωτας!


ΓΑΜΩ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΑΣ … δείτε με ! ΑΧΡΩΜΗ ΕΙΜΑΙ! Άχρωμη ! Ψάρι έξω από τα νερά του ! Άνθρωπος είμαι! ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ ΣΑΣ! Δε θέλω τα τείχη σας , δε θέλω τα φράγματα σας ! την ελευθερία μου θέλω που μου στερούν αυτά τα φτηνά καλούπια σας ! Είμαι αυθεντική  …δεν έχω ανάγκη τα ηλίθια πρότυπα σας! είμαι όμορφη από μόνη μου δε χρειάζομαι την «καταθλιπτική» και «βασανιστική» ομορφιά σας και αν δε το βλέπετε φταίει η στάχτη που ρίξανε στα μάτια σας! Είμαι ερωτεύσιμη από μόνη  μου , έτσι όπως γεννήθηκα ! Δεν νιώθω ευτυχισμένη όταν με θαυμάζετε μέσα από αυτό τον καθρέφτη ! ΘΑ ΤΟΝ ΣΠΑΣΩ! ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΠΑΕΙ!  ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ! Ο έρωτας δεν κρύβεται πίσω από τα ψέματα σας !

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013



Κατερίνα Γώγου - Υπερασπίζομαι την αναρχία
http://www.youtube.com/watch?v=--GkBFOzBIo
Tο στοίχημα της ανθρωπιάς , της αλληλεγγύης δεν παίζει πια ... Πήρε χαμηλή απόδοση στο Προ-Πο

Π.Κροποτκιν,απόσπασμα από "Αναρχία"


Η διάρκεια άλλωστε του χρόνου που χρειάζεται μια οποιαδήποτε εργασία,
δε δίνει το αποτέλεσμα της ωφέλειας του ό,τι συντελέσθηκε μέσω αυτής της
εργασίας και οι ιδέες περί αξίας που εμφανίσθηκαν από τον Αδάμ Σμιθ μέχρι
και τον Μάρξ , δεν κατόρθωσαν να λύσουν το πρόβλημα περί αξίας. Άπαξ και
υπάρχει η διεργασία της ανταλλαγής , η αξία κάθε αντικειμένου γίνεται σύνθετη
και εξαρτάται από τις ανάγκες του συνόλου που εξυπηρετεί. Η αξία αποφαίνεται
πράγμα κοινωνικό
Αν μάλιστα θελήσουμε να αναλύσουμε τα δεινά της σημερινής οργάνωσης ,
κάθε εργαζόμενος γνωρίζει καλά πια πως η προσπάθεια της είναι να πουλήσει
ο εργάτης την εργατική του δύναμη
Επειδή όμως ο εργάτης δεν μπορεί να χρησιμοποιεί μόνος τη δύναμη του , αναγκάζεται
να πουληθεί σε αυτόν που του υπόσχεται να του δώσει δουλειά. Έτσι απαρνιέται τα κέρδη που ενδεχόμενα θα του απέφερε η εργασία του , παραχωρεί τα πάντα στα αφεντικά του, θυσιάζει
ακόμα και την ίδια του την ελευθερία και δέχεται  να μη μιλάει και να μην υποστηρίζει κανένα
δικαίωμα του.
η συσσώρευση του κεφαλαίου προέρχεται έτσι όχι απο την ιδιότητά του να απορροφάει
το υπερτίμημα αλλά από την ανάγκη του εργαζομένου να πουλήσει την εργατική του δύναμη